درصد بندی  ابعاد  دینداری

درک تصویری متوازن و خوش سیما از دین و دینداری  آرزوی همیشگی  حقیقت طلب های حقیقی تاریخ بوده است و با اشراف کاملی که معصومین(ع) نسبت به این مهم داشته اند  به تراش دادن  هیکل دین به صورت پیکره ی خوش نقش و متوازن  همت تمام گمارده اند.  میزان  توجه (کمی و کیفی) قران کریم و بزرگان  به هرکدام از مولفه های دین به خوبی می تواند درصد توجه آنها به این ابعاد دینداری را  نشان بدهد. به عنوان مثال  فضیلت پاره ای از اعمال دینی بر برخی دیگر و شدت قبح  برخی مثل غیبت که بیشتر از زنا  یاد می گردد و امثال آن به ما می فهماند که کدام بعد از ابعاد دین را بایستی بزرگتر از دیگری تصور کنیم.   اما امروزه علیرغم اینهمه مراکز آموزشی و پژوهشی دینی   گرفتار نوعی عدم توازن و کاریکاتوری شدن اندیشه دینی  در جامعه  شده ایم و کمتر کسی به این مقوله توجه میکند.  به نظر می رسد  پاره ای از مباحث دینی و مذهبی  دچار نوعی تورم گزاف  و برخی دیگر نیز مهجور و منزوی شده اند. درشتی ها و فراز و فرودهایی که در خمیرمایه دین امروزی  دیده می شود اسلام را از آنچه خدا و پیامبرش می خواهند  دور و دورتر می کند .  به عنوان نمونه من سالهاست به خطبه های عبادی و تبلیغی علمای اعلام  که از رسانه ها پخش می گردد دقت می کنم و از  توحید(جان کلام انبیاء الهی)  خبری نمی بینم و از معاد  (جوهره دین و تکیه کلام خدا در قران) آنگونه که باید بویی نمی شنوم. بارها از اطرافیان عوام دیده ام  که امام علی(ع) را    بیشتر از پیامبر تکریم میکنند  و مقام  مولا ابوالفضل را در عمل  فراتر از  همه ائمه هدی(ع)  می دانند. اینها در نگاه اول به نظر شوخی می آید  اما  این واقعیت شرم آور را نبایستی از نظر مخفی کرد که داخل قوطی افکار مردم ما،  خدا و توکل به رب بی همتا جایگاهی کمتر از زیارت بقاع متبرکه  دارد. اگر چه  توسل در جای خود بسیار گره گشا و مبارک است اما روح توحید در ان نباشد چه خواهدشد؟ اینها فقط مثالهای ناقصی هستند از بسیاری امور ناموزون که شایسته است ابتدا توسط علمای ربانی مداقه و مشاهده شوند و سپس در مراکز تصمیم گیری فرهنگی کشور از جمله شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجلس و ... مورد بحث و بازبینی قرار گیرند و در نهایت  نهادهای عدیده فرهنگی کشور موظف شوند  به نظم بخشی مجدد  هیکل نخراشیده ای از دینداری   که می رود آخرت را از ما بگیرد.  لازم نیست حتماً مشخص شود که مثلاً برای توحید چه تعداد برنامه تلویزیونی  باید ساخته شود و برای فلان مقوله دیگر چه میزان و ...  کافی است میزان توجه (کمی و کیفی) به این اصول را رعایت کنیم تا مردم تصویری موزون و خوش  از دینی که حضرت ختمی مرتبت  آورده اند  در دست داشته باشند.   دین را دریابیم.

.