دروس کنتراتی

امروزه آموختن  زبان انگلیسی  در حد یک ضرورت برای "فهم جهان معاصر" و پیش نیاز یادگیری "ضروریات علم معاصر"  محسوب می گردد  و از کنار روش آموزش آن نمی توان به سادگی گذشت . نمی توان شاهد اتلاف بی نتیجه سرمایه های کلان مالی و  انسانی و  هدر رفت عمر عزیز بچه های مظلوم در مدارس بود و نگفت که چگونه یک دانش اموز بعد از شش هفت  سال که از آموزش زبان انگلیسی در مدرسه اش گذشته است  قادر به معرفی صحیح خود و یا بیان حداقل نیازها ی ارتباطی اش به زبان انگلیسی نیست. برای علت شناسی این قضیه کمی دیر شده است و خیلی هم صحبت شده است به عنوان مثال فقدان امکانات لازم  و انگیزه معلمان و روشهای ناکارامد تدریس و نبود فضای خاص زبان آموزی در مدارس  که همگی سهمی در این نقیصه دارند . چیزی که بنده مایلم بدان بپردازم روش  جلوگیری از تداوم این روش پرهزینه بی فایده است؛ روشی  که طی آن درس زبان انگلیسی به صورت کنترات به نهادهای ذیصلاح واگذار می گردد. تجربه اخیر آموزش شنا به دانش آموزان کلاس سوم ابتدایی  عملی بودن این ایده را در ذهن من قویتر کرد. در این روش وزارت آموزش و پرورش با موسسات آموزش زبان انگلیسی قراردادی منعقد می کند و میزان انتظار خود از  هر مقطع تحصیلی (راهنمایی و دبیرستان) را مشخص کرده و دانش آموزان را به صورت اختیاری یا اجباری به یکی از این موسسات معرفی می کند. آنها در قبال اخذ مبلغ مورد توافق  موظفند دانش آموز را با مدرک تافل یا درجه ای که آموزش و پرورش تعیین می کند تحویل دهند. برای کنترل اعتبار مدارک ارائه شده می توان آزمون جامعی  نیز توسط سازمان سنجش  برگزار نمود. اجرای این طرح می تواند ضامن یادگیری عملی و مطابق با متدهای روز زبان انگلیسی شده و تا حد زیادی پاسخگوی  دغدغه های والدین  باشد. البته به احتمال قوی باعث به چالش کشیده شدن جدی معلم های بی سواد  نیز می گردد و مجبورند در موسسات بیرونی برای خود تدریس بگیرند.

شاید بتوان شبیه این مساله را در مورد درس زبان عربی بکار گرفت و آنرا به موسسات دینی و حوزه های علمیه  سپرد تا  هم زبان عربی را بیاموزند هم پیوندی مبارک با معنویت در ذهن دانش آموزان برقرار کنند تا مجبور نباشیم در زمان دانشگاه برای  عقد این  پیوند هزینه های گزاف پرداخته و نتیجه درخوری نگیریم.

الان که این سطور را می نویسم برای لحظه ای از دید یک برره ای  (منظورم  برخی مدیران عافیت طلب نیست ابدا)  نگاه کردم و دیدم توش نون خوبی نهفته و  خیلی ها در صورت اجرای طرح خواهند گفت باید برم یه موسسه زبان بزنم و با چندتا مدیر مدرسه طرح دوستی بریزم  مبلغی برای هدیه به انها در نظر بگیرم  و...     این پیش بینی های طبیعی را هم باید در اجرای طرح در نظر داشت