یکی دو سال می شد که از تحولات منطقه قفقاز که روزی اولین حوزه مطالعاتی ام بود خبری نداشتم تا اینکه اهانت جدید و البته سابقه دار ایادی علیف ها به پرچم کشورمان را شنیدم.  قبل از آن نیز کم و بیش در جریان مسابقه یوروویژن (مسابقه موسیقی کشورهای اتحادیه اروپا) بودم .  میزبانی این مسابقه با عنایت به کسب مقام اول گروه آذربایجانی در سال قبل به این کشور واگذار شده است تا اروپا  قضیه اندلس را بار دیگر این بار در چند قدمی ایران تکرار نماید.

همه دوستان دلسوزی که می شناسم و در این قضیه  احساس مسئولیت می کنند، نگرانی شدیدی را ابراز می کنند و برگزاری مسابقه کاملاً ضد دینی یوروویژن  با رژه همجنسگرایان در خاک شیعیان را  نشانه استیلای غرب و صهیونیسم در این کشور می دانند. من البته با اذعان به شدت دردی که عزاداران حسینی برای برگزاری مراسم عاشورا و تاسوعا متحمل می گردند و ضمن اعتراف به شنیدن صدای هل من ناصر از حلقوم تشیع مظلوم  زیر چکمه های تمدن مبتذل غرب ، بارقه ای از امید در دلم روشن است.

چند سالی است که شعله های کم جان ظلم ستیزی مثل دیگر کشورهای منطقه،  در آذربایجان نیز البته کم جان و کم سوتر روشن شده است و از قصبه نارداران به باکو و از  دیار آیت الله لنکرانی و استانهای همجوار جمهوری اسلامی ایران  به استانهای شمالی تر رسیده است. اکنون دولت سکولار علیف نیک می داند که با نزدیک شدن به مناسبات دینی مهمی مثل ماه محرم و یا رمضان و ... باید تدابیر امنیتی شدیدتری اتخاذ کند تا صدای دینداران مملکتش در گوش مردم عامه نپیچد و شعارهای  سیاسی خطرناکی  با مضامین  درخواست حکومت دینی ،غرب ستیری، ایران گرایی و تابع ولایت شدن  را کمتر سر بدهند. اما این شعارها  هنوز از شیوع و همه گیری لازم برخوردار نیست و مردم عوام از عمق فاجعه ای که با تداوم حکومت مادام العمر علیف بر سرشان  خواهد آمد  خبر ندارند.  هیزم خشم سیاسی و اقتصادی و از همه مهمتر فرهنگی  آنها به یک جرقه برای زبانه کشیدن و سوختن عمر دولت لائیک و به شدت غرب پرست علیفها  نیازمند است. گویا دولت دیکتاتور الهام علیف بلاهتی که همه اقتدارگراها در اواخر عمرشان دچارش می شوند تا کشورشان را جزیره ثبات بنمایند را مرتکب شده است و این جرقه همان برگزاری مسابقه مستهجن یوروویژن است.

این جرقه  می تواند نوید بخش، شروع بیداری اسلامی در آن کشور با ابعاد گسترده تر و همه گیری بالاتری باشد و مردم ایران بویژه مناطق آذری نشین  بی صبرانه منتظر فروپاشی دیکتاتوری دیگری در جهان اسلام هستند. غیرت دینی مردم آذربایجان می تواند کار را بر دولت دین ستیز آن کشور تمام کرده و صفحه ای جدیدی در تحولات دنیای اسلام ورق بزند...