حال جالبی است  وقتی که پس از روزها درد جسمی و یا درد روحی در حال خوب شدن هستی. پس از مدت ها وقتی که از خواب بیدار می شوی دردی در خودت نمی یابی  سبک مثل پر قو شده ای.

امروز یکی از این تجربه های ناب را گذراندم دوست داشتم تمام نسیم صبحگاهی را یک نفس سربکشم. بعد از چند روز مریضی  انگار اولین بار بود گل های درختان را می دیدم دوست داشتم به همه سلام کنم. پس از مدت ها به سالن ورزش رفتم و...    فکر نکنید حالم شبیه افراد مانیک بوده  یا حتی ذره ای از حال روزانه  وعادی بهتر بوده است. بلکه این قرابت صحت و مرض است که به آدم می فهماند سلامتی چیست و چقدر عزیز است.

این حالت شبیه طلوع آفتاب می ماند؛ خورشید اگر چه در لحظات طلوع ، نورش به مراتب کمتر از ظهرگاهی است اما به علت اینکه در پی شب تار می آیدصفا و ارزش دیگری دارد. حال آدم توبه کرده از گناه هم بسیار به این حال می ماند.